Σερβο μηχανή 500RMP sgmg-55BWABF εναλλασσόμενου ρεύματος Yasakwa νέα στη βιομηχανική σερβο μηχανή κιβωτίων

Η εκμάθηση κίνησης είναι μια σύνθετη και συνεχής διαδικασία που αποτελείται από διάφορες φάσεις. Τα όρια μεταξύ των φάσεων συνήθως δεν είναι σαφή. Η βάση της εκμάθησης κίνησης είναι ένα συγκεκριμένο κινητικό πρόγραμμα, το οποίο δημιουργείται από τον κινητικό φλοιό βασιζόμενο σε εξωτερικές και εσωτερικές πληροφορίες. Η ουσία της αποτελεσματικής εκμάθησης κίνησης στον αθλητισμό είναι μια σωστή αντίληψη της κίνησης. Στην περίπτωση των αρχαρίων, η αντίληψη της κίνησης είναι ασαφής, ελλιπής, μερικές φορές ακόμη και λανθασμένη και όχι σε αρμονία με τις πραγματικές δυναμικές και χρονικές παραμέτρους της τεχνικής κίνησης. Η χρήση μεθόδων εκμάθησης κίνησης εξαρτάται από τη βιολογική και ημερολογιακή ηλικία του αθλητή, την προηγούμενη γνώση, την κινητική εμπειρία και τις πληροφορίες που έχει για την κίνηση. Η προσοχή πρέπει να εστιάζεται κυρίως στις αιτίες της λανθασμένης κίνησης και όχι στις συνέπειές της. Οι πιο συχνές αιτίες της παράλογης κίνησης είναι λανθασμένες αντιλήψεις, έλλειψη κινητικών ικανοτήτων και δυσμενής μορφολογική σύσταση του αθλητή.

1. Adams, J. (1976). Issues for a closed-loop theory of motor learning. In Stelmach, G. E.: Motor Control (87-107). New York: Academic Press.

2. Abernethy, B., Kippers, V., Mackinnon, L., Neal, R., & Hanrahm, S. (1997). The Biophysical Foundations of Human Movement. Champaign IL: Human Kinetics.

3. Bompa, T. (1999). Periodization, Theory and Methodology of Training. Champaign IL: Human Kinetics, P.O. Box 5076.

4. Bouchard, C., Barry, D., McPherson, D., Taylor, A. (1992). Physical Activity Sciences. Champaign, IL: Human Kinetics, P.O. Box 5076. Motor Learning in Sport 59 5. Enoka, R. (1998). Neuromechanical Basics of Kinesiology. Champaign, IL: Human Kinetics, P.O. Box 5076. 6. Glyn, R. (1992). Motivation in Sport and Exercise. Champaign, IL: Human Kinetics Books, P.O. Box, IW 14. 7. Harre, D. (1982). Trainingslehre. Berlin: Sportverlag. 8. Hay, J. (1985). The Biomechanics of Sport Techniques. Prentice-Hall, Inc. Englewood Cliffs. 9. Horst, A. (1985). Skiing Right. PSIA, Inc. USA. 10. Keele, S., & Summers, J. (1976). The structure of motor programs. In Stelmach, G. E.: Motor Control (109-142). New York: Academic Press. 11. Latash, M. (1998). Progress in Motor Control – Bernstein's Traditions in Movement Studies. Champaign, IL: Human Kinetics, P.O. Box 5076. 12. Magill, R. (1993). Motor Learning: Concepts and Applications. 3rd. Ed. Madison: WCB Brown & Benchmark. 13. Marentič-Požarnik, B. (1980). Dejavniki in metode uspešnega učenja (Factors and methods of successful learning). Ljubljana.: DU Univerzum. 14. Marentič-Požarnik, B. (2000). Psihologija učenja in pouka (Psychology learning in lesson). Ljubljana: DZS. 15. Marjanovič-Umek L., Zupančič, M., Fekonja, U., Kavčič, T., Svetina, M., Tomazo, T., Ravnik, T., & Bratanič, B. (2004). Razvojna psihologija (Psychology of development). Ljubljana: Rokus. 16. Piek, J. (1998). Motor Behaviour and Human Skill. Champaign, IL: Human Kinetics, P.O. Box. 17. Schmidt, R. (1976). The schema as a solution to some persistent problems in motor learning theory. In Stelmach, G. E.: Motor Control (41-65). New York: Academic Press. 18. Schmidt, R. (1976). The search for invariance in skilled movement behaviour. Research Quarterly 2 (56),188-200. 19. Schmidt, R. (1977). Schema Theory –Implication for Movement Education. Motor Skills – Theory and Practice, 2. 20. Schmidt, R. (1991). Motor Learning & Performance. Champaign Il.: Human Kinetics Books. 21. Singer, R. (1981). Task classification and strategy utilization in motor skills. Research Quarterly 1 (52), 100-116. 22. Tancig, S. (1996). Razlage psihomotoričnega učenja. Teorija motoričnega programa, teorija sheme in neopiagetova teorija (Phases of psychomotor learning, Theory of motor program, theory of schema in neo Piaget's theory). Psihološka obzorja 4, 105-116.