Βιομηχανική Yaskawa σερβο μηχανή 200V 1500RMP sgmg-55ASAB εναλλασσόμενου ρεύματος σερβο μηχανών νέα

Η βάση της επιτυχημένης εκμάθησης κίνησης είναι μια καλή αντίληψη της κίνησης. Όσον αφορά τους αρχάριους, η αντίληψη της κίνησης είναι ασαφής, ελλιπής, μερικές φορές ακόμη και λανθασμένη και όχι σε αρμονία με τις πραγματικές δυναμικές και χρονικές παραμέτρους της τεχνικής κίνησης. Μια σωστή αντίληψη διαμορφώνεται με βάση την εξήγηση και την επίδειξη του εκπαιδευτή. Μέσω οπτικών και λεκτικών πληροφοριών, ένας αρχάριος μπορεί εύκολα να διαμορφώσει μια βασική αντίληψη της κίνησης και να την ενισχύσει με τα ήδη υπάρχοντα κινητικά προγράμματα που είναι αποθηκευμένα στη κινητική του μνήμη. Στη ιδιοκινητική μέθοδο, η κίνηση εκτελείται μέσα στο μυαλό, καθιστώντας την παράδειγμα νοητικής μάθησης. Ενεργοποιείται μόνο ο κινητικός φλοιός και είναι υπεύθυνος για τον σχεδιασμό των κινητικών δομών. Ο αθλητής «εκτελεί» την τεχνική κίνησης στο μυαλό του, ιδιαίτερα τα βασικά στοιχεία της τεχνικής. Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες καταστάσεις. Στη φάση της συγκέντρωσης, ο αθλητής μπορεί να κάνει ένα νοητικό άλμα και να εκτελέσει φαινομενικά ορισμένες φάσεις κίνησης. Η ιδιοκινητική μέθοδος μπορεί να βοηθήσει στην εδραίωση του κινητικού προτύπου, καθώς ο αριθμός των φανταστικών επαναλήψεων είναι μεγαλύτερος από την πραγματική συχνότητα κίνησης. Έτσι, το κινητικό πρότυπο εδραιώνεται επειδή τα ίχνη μνήμης πριν από την επόμενη επανάληψη είναι πιο φρέσκα και ισχυρότερα. Αυτή η μέθοδος είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, ακόμη και όταν ο αθλητής είναι τραυματισμένος, δεν προπονείται και δεν μπορεί να εκτελέσει την τεχνική κίνησης. Η ιδιοκινητική προπόνηση μπορεί να βοηθήσει τον αθλητή να επικεντρωθεί στις κρίσιμες στιγμές της απόδοσής του. Ένας αθλητής πρέπει να είναι ικανός να «απαλλαγεί» από το άγχος και την πίεση του ανταγωνισμού και να προετοιμαστεί για τις αποφασιστικές στιγμές ενός αγώνα.

Κατά τη φάση της αυτοματοποιημένης και υψηλά προσαρμοστικής κίνησης, όταν ο αθλητής είναι σε θέση να εκτελέσει βέλτιστη τεχνική σε μεταβαλλόμενες συνθήκες, η επαναληπτική μέθοδος (λατινικά iteratio από iterum – επανάληψη, εκτέλεση εκ νέου) είναι μία από τις πιο κοινές μεθόδους άσκησης. Περιλαμβάνει την επανάληψη μιας κίνησης σε μια σειρά σε σύντομα χρονικά διαστήματα. Κάθε εκτέλεση αφήνει ένα ίχνος στην κινητική μνήμη και προετοιμάζει το έδαφος για ένα άλλο ίχνος. Η επίδραση αυτής της μεθόδου εξαρτάται από τον βαθμό αυτοματοποίησης της τεχνικής, τις κινητικές ικανότητες του αθλητή, την πολυπλοκότητα της κίνησης, τον αριθμό των επαναλήψεων, τη συγκέντρωση και το κίνητρο. Κατά την εφαρμογή αυτής της μεθόδου, πρέπει να δοθεί προσοχή στη σωστή τεχνική εκτέλεση της κίνησης, αλλιώς οι λανθασμένες κινήσεις θα αυτοματοποιηθούν. Η μέθοδος είναι ακόμη πιο επιτυχημένη όταν οι κινήσεις είναι όσο το δυνατόν πιο παρόμοιες με τα στοιχεία της ανταγωνιστικής τεχνικής. Στη διαδικασία επανάληψης, τα διαλείμματα μεταξύ των επαναλήψεων είναι εξαιρετικά σημαντικά. Εάν ένα διάλειμμα είναι πολύ σύντομο, μπορεί να οδηγήσει σε νοητική και σωματική εξάντληση ή ο μαθητής μπορεί να αρχίσει να κουράζεται από την άσκηση. Το μειονέκτημα της χρήσης αυτής της μεθόδου είναι ότι ενεργοποιεί κυρίως το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου, το οποίο αναστέλλει το κίνητρο και τη δημιουργικότητα. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, οι πληροφορίες ανατροφοδότησης σχετικά με τη σωστή εκτέλεση μιας κινητικής εργασίας είναι μεγάλης σημασίας. Ο εκπαιδευτής πρέπει να παρουσιάσει στον μαθητή όσο το δυνατόν περισσότερα κριτήρια, ώστε ο τελευταίος να μπορεί να αξιολογήσει ανεξάρτητα την απόδοσή του. Ο έλεγχος της κίνησης μεταφέρεται έτσι από τον εκπαιδευτή στον μαθητή, όπου ο τελευταίος αναπτύσσει μια λεπτή αίσθηση για την ακρίβεια της εκτέλεσης. Σε αυτό το επίπεδο, και χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, ο εκπαιδευτής αφήνει τον έλεγχο της τεχνικής κίνησης στον αθλητή, ο οποίος πρέπει να βασίζεται στα εσωτερικά του συναισθήματα και στις πληροφορίες ανατροφοδότησης. Φυσικά, συνιστάται ο αθλητής να συγκρίνει τα εσωτερικά του συναισθήματα με μια αντικειμενική καταγραφή της τεχνικής, π.χ. βιντεοσκόπηση. Η παρέμβαση του εκπαιδευτή σε αυτή τη φάση είναι απαραίτητη μόνο όταν εντοπίζονται σοβαρά λάθη στην κίνηση. Λάθη μπορεί να συμβούν απροσδόκητα, λόγω κόπωσης, έλλειψης συγκέντρωσης, κρυφού τραυματισμού ή επειδή ο αθλητής κουράζεται από την προπόνηση. Γι' αυτό ο εκπαιδευτής πρέπει να έχει επαγγελματική γνώση, πρακτική εμπειρία και την ικανότητα να αναλύει την κίνηση, ενώ ταυτόχρονα παρέχει στον αθλητή τις σωστές πληροφορίες τη σωστή στιγμή και στο σωστό μέρος.